Stefan: Odrzuciła wszystko co sprawia, że jest sobą.
Caroline: Myślę, że zabranie jej do szkoły to dobry pomysł.
Damon: Nie karm się więcej.
Elena: Nie jest to coś, czego byście wcześniej nie widzieliście
Elena: Więc rozmawiajmy. Pomożesz mi się rozciągnąć.
Stefan: Ok. Karmiłaś się na cheerleaderkach?
Elena: Może.
Stefan: Rozumiem. I nie wiesz nic o zaginięciu szpitalnych zapasów krwi, prawda?
Elena: Uwierz mi, mam dość krwi w torebkach. Wolę nieco cieplejsze rzeczy.
Stefan: Posłuchaj, Eleno. Wiem, przez co przechodzisz. Przechodziłem przez to, później zacząłem odrywać ludziom głowy aż do 1912, a następne zabijałem całe wioski.
Elena: I powinnam się bać, że stanę się taka jak ty?
Stefan: Tak, powinnaś. Ponieważ wiem, jak głęboko możesz się zatracić i jak ciężko jest z tego wyjść. Daj spokój, jesteś lepsza od tego.
Elena: No nie wiem, może to jest lepsza wersja mnie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz